Όλα τα συντριμένα"καλημέρα" ,
που δεν ξεστόμισα,
που δεν σου έταξα ,
που μείναν όνειρα
και που σωρεύτηκαν
ανείπωτα,
αγγέννητα,
χωρίς μητέρα,
χωρίς μιά μήτρα να ζεσταίνει...
θα στά φυλάξω
και θα τα παρατάξω
στα κουτσά τους ποδαράκια
της Αγάπης στρατιωτάκια,
ευθύς μόλις θελήσεις,
τον πρώτο τον ήλιο
μαζί μου να ζήσεις,
να με αντικρύσεις...
